Naast software ontwikkeling in opdracht van andere bedrijven, ontwikkelt PragmaLab een eigen product. Zoals wel vaker bij productontwikkeling is het idee ontstaan vanuit een praktijksituatie. Bij het bedienen van het licht voor een circusshow, bleek het lastig om personen goed te volgen met het beschikbare licht. In eerst instantie werd gewerkt met volgspots die rondom de piste op de hoogste rijen van de tribunes waren geplaatst. Niet alleen betekende dit een aantal niet-verkoopbare stoelen in de show, maar de lage positie van de volgspots zorgde ervoor dat men aan de overzijde regelmatig het publiek in de ogen scheen. De oplossing hiervoor was het zo hoog mogelijk plaatsen van de volgspots zodat men vanuit de hoogte de personen of objecten kon belichten, in plaats vanuit de verte.

Maar het is niet eenvoudig om ergens in het dak van een gebouw geschikte plaatsen te creëren voor volgspots en de personen die de spot bedienen. Makkelijker is het om op die plaatsen 'bewegend licht' te hangen. Bewegend licht komt in 2 uitvoeringen: moving heads en moving mirrors, ook wel yokes resp. scans genoemd. Doordat vanaf de lichttafel de richting van de lichtbundel gestuurd kan worden, zijn deze lampen in principe geschikt om het volgwerk over te nemen. In principe, want met een gewone lichttafel is het niet mogelijk om met 1 control-device (een joystick of trackball) alle lampen gelijktijdig op hetzelfde punt te richten. Dat zal per lamp moeten gebeuren. Vandaar dat het in de praktijk niet mogelijk is om met meer dan 1 lamp tegelijk te volgen.

Wil men met meerdere lampen tegelijk een object volgen, dan zullen de lampen op een bepaalde manier gekoppeld moeten worden. Hier komt de wiskunde om de hoek kijken. Door een wiskundig algoritme in te zetten bij de besturing van de lampen, kan men er voor zorgen dat alle lampen steeds naar hetzelfde punt blijven 'kijken'.